SPEYTINGASAGA HIN ÆSILEGASTA VIII

Verður nú sagt frá Hrymhryssunum, uppruna þeirra, ætt og mikilleik. Eftir að Prómeþeifur, hinn mikli svikari, hafði stolið neista frá Seifi og gefið hann aumu mannkyninu, sáu Guðirnir að þeir yrðu að taka til sinna ráða. Til mótvægis við hinu syndum spillta mannkyni ákváðu Goðin á Ólympstindi að skapa eitthvað undurfagurt. Eitthvað yndislegt, mikilfenglegt, hrikalegt, magnað og töfrum sett. Útkoman var Hrymhryssin. Voru þau öllum hestum fremri um alla hluti. Þau voru gríðarstór, og höfðu kynngimagnaða krafta og snerpu. Fax þeirra var sem gull, en búkurinn skjannahvítur. Fætur höfðu þau 10.

Fyrsta hrymhryssið sem var skapað var klárinn Xorcabrios. Honum var gefið kvenhryssið Húbelía. Gátu þau hundruð fyla, og af þeim er komin mikil og stór ætt Hrymhryssa. Á þeim tíma sem SPEYTINGASAGA HIN ÆSILEGASTA gerist, skipta Hrymhryssin þúsundum. Heimili Hrymhryssanna var Yndislundur, staðsettur einhvers staðar á Atikkuskaganum. Var hann friðsæll staður, svo vel girtur skógi að fáir vissu hvar hann var. Þar óx gæfasta grasið, og af hálmi var einnig nóg. Gjöfular ár fylltar fiski iðuðu hvívetna og tigu metra há tré báru als kyns ávexti. Hryssi, smá sem stór, skeiðuðu áhyggjulaus um túnin og átu og eðluðust í algeru skeytingarleysi gagnvart sjúkdómum, eymd og stríðsrekstri umheimsins. Friðsæld Yndislundar var þó raskað dag einn. Flokkur eldspýjandi dreka, frá myrkraríkinu Þrakíu gerðu áhlaup á heimkynni Hrymhryssanna. Ómögulegt átti að vera finna Yndislund, en drekunum hafði tekist það, með hjálp Prómeþeifs. Prómeþeifur var ósáttur með lifrarskaða þann, er hann hafði orðið fyrir austur í Kákakus. Hann hugði á hefndir og sagði hinum þrakversku drekum frá staðsetningu Yndislundar. Í staðinn fyrir upplýsingarnar fékk hann 40 ungar, þrakverskar yndismeyjar, honum til vínkeldubrynningar og kynsvölunar.

Árás drekanna kom Hrymhryssunum í opna skjöldu og þrátt fyrir gífurlegt hreysti, komu þau litlum vörnum við. Árnar voru þurrkaðar upp, tréin brennd með eldspýingum og túnin sviðin. Hrymhryssin leituðu þá hjálpar hjá Guðnum Darriusi, hver svaraði kallinu samstundis og hélt til Yndislundar, klæddur fullum herklæðum. Darrius skaut hvern drekann á fætur öðrum örvarskoti og með hjálp hans hröktu Hrymhryssin drekana frá Yndislundi. Hryssin voru honum ævarandi þakklát og vildu sína það í verki. Því gaf hið mikla Graðhryssi, Hrymhryssonopulus, 37. konungur Hrymhryssanna, Darriusi fyl sitt, Arios. Var fyl það getið við merina Fergiu. Arios var efnilegasta fyl ættar sinnar og hafði nú þegar mölvað margt villdýrið í mél niður með hófum sínum. Darrius þakkaði vel fyrir þennan verðandi félaga sinn og bað Hrymhryssin lifa heil.

Hrymhryssonopulus kvaddi Darrius og sagði Hrymmhryssin mundu veita Darriusi liðsinni í orustu hvenær sem á því þyrfti að halda. Hélt Darrius svo heim á leið og skildi við Hrymhryssin í kærri vináttu.