Lingua Latina

Ég ann latneskri tungu heitt. Þetta er eitt því sem ég er stoltastur af að hafa lært. Hún vetir mér ákaflega mikla fróun og lífsgleði. Fátt er eins og mannbætandi eins og að liggja upp í rúmi með málfræðiblöð og leggja beygingar á minnið. En þar sem Latínan er mér afar hugfólgin, kann ég því illa að rangt sé haft, í sambandi við hana.

Nýlega var hinn hæstvirti Joseph Alois Ratzinger kosinn páfi, og tók sér nafnið Benidikt XVI. Hann er sannur Kaþólikki og hikar ekki við að verja "einingu" fjölskyldunnar gegn hommum, trúleysingjum og óprúttnum stjórnmálamönnum sem styðja fóstureyðingar. Semsagt, ósvikinn krossfari fyrir guðs náð, sem stendur með langt höggsverð í höndum andspænis froðufellandi Márum. Amen, halelúja, praised be the Lord. En nóg um það, ég ætla ekki að tala um hann Joseph karlinn, þótt það sé öllum mönnum til betrunar að hafa nafn heilags páfa á vörum sínum sem lengst á degi hverjum. Ég vil tala um orðin sem eru mæld þegar kjör nýs páfa er tilkynnt. Margt fólk heldur nefnilega að Kardínálinn sem kynnir nýjan páfa segi aðeins : "Habemus papam", eða : "Vér höfum páfa". Hann segir það meðal annars, en dálítið fleira mælir hann þó á latínu. Hér verður latínusérvizku minni og smámunasemi gert hátt undir höfði og textinn birtur í heild sinni. Vonandi hefur einhver gaman af þessu, ef ekki, þá er mér svo sem alveg sama. Puff, puff.

Annuntio vobis gaudium magnum;
Habemus Papam:
Eminentissimum ac reverendissimum Dominum,
Dominum Iosephum,
Sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalem Ratzinger,
Qui sibi nomen imposuit Benedictum XVI.

Ég læt þetta nægja í kveld, þar sem ég þarf að vakna og fara í vinnu í fyrramálið. Ég ætla svo að reyna að herða mig í vefritagerð, og "blogga" oftar. Lifið heilir, kæru lesendur ( ef einhverjir eru).

Bonam noctem.

Tata.