SPEYTINGASAGA HIN ÆSILEGASTA IV

Nótt eina kom Persakonungur að Syr Daria ánni, ásamt her sínum all miklum. Þar slógu menn upp herbúðum og biðu frétta af Darriusi og Lemúraher hans.

Darrius og Tarsius fóru fyrir her sínum. Um kvöldið komu þeir að Syr Daria ánni og bjuggust þar um. Voru þeir þá aðeins fáeina kílómetra frá Persakonungi. Þar fengu flestir Lemúrarnir sér blund, en Darrius og Tarsius vöktu, og skipulögðu komandi orustu. Drukku þeir mikið vín og skemmtu sér mjög. Gátu þeir ekki beðið eftir því að lumbra á persneskum fúlmennum með spjótum sínum og klóm. Áður en þeir fóru til rekkja sinna, ortu þeir mikil kvæði á Forn-Grísku og urðu heldur kátir. Um morguninn vaknaði herinn snemma og bjó sig undir stríð. Voru þar tvær fylkingar, og hafði hvor um sig 2500 Lemúra. Var þetta mikið lið og gott, en þó var ljóst að við ofurefli yrði að etja. Darrius stjórnaði annarri fylkingunni, en Tarsius hinni. Darrius hafði spjótið Lugnasprengi og Skjöldinn Skjöld, að venju sinni. Arios hafði hins vegar fengið nýja brynju, alla setta göddum, og kallaði það fram tár hjá honum, að hugsa um hve miklum skaða hann gæti valdið með henni. Tarsius var með hjálm mikinn og gullsleginn og hafði brýnt klær sínar mjög vel. Að svo búnu hélt herinn til móts við Persakonung.

Herirnir mættust á stórri sléttu og stóðu andspænis hvorum öðrum. Reið Persakonungur út til viðræðna og gerðu Tarsius og Darrius slíkt hið sama. Þegar þeir mættust tók Persakonungur til máls: "Þú, Darrius, hefir svert mannorð mitt og dóttur minnar og vil ég þig dauðan, helst eftir miklar kvalir og blóðsúthellingar. En þar sem ég er guðdómlega réttlátur skal ég leyfa þér að lifa með þremur skilyrðum: Þú leysir upp her þinn , greiðir mér bætur að andvirði 200 úlfalda og biður mig og persnesku hirðina opinberlega afsökunar." Við þessi orð setta þá Tarsius og Darrius hljóða í u.þ.b. 5 sekúndur. Síðan hófu þeir hendur og loppur sínar á loft, bentu á konung og hlógu að honum. Tóku síðan allir Lemúrarnir undir hlátur þann, ásamt hinu hæstvirta Hrymhryssi, Ariosi. Nú varð Persakonungur rauður af bræði, reið aftur til hers síns og eggjaði hann til orustu. Darrius og Tarsius riðu einnig til fylkinga sinna.

Nú var hin hriklalega, yfirgengilega og æsilega hrymspeytiorustu óumflýjanleg. Rétt áður en orustan hófst, tók mjög svikull Lemúri til máls: "Þetta stríð er ólöglegt. Við ættum að kveða saman ráð allra þjóða heimsins og biðja um ályktun þess efnis að ráðist verði gegn Persum." Þegar Darrius, Tarsius og Arios heyrðu þetta, réðust þeir á hinn svikula Lemúr og brytjuðu hann niður. Var hræi hans svo fleygt inn í Lemúraherinn, hver brytjaði það enn frekar. Því næst rak Darrius upp mikið heróp, og herinn réðst gegn Persakonungi. Persakonungur mælti á persnesku og þaut fram á stríðskerru sinni og leiddi herinn.....