Hið mikla Hrymhryssi Arios

There are those who look at things the way they are, and ask why... I dream of things that never were and ask why not.

fimmtudagur, september 07, 2006

Harmakvein - Busadagur

Í dag er busadagur Latínuskólans. Ætla mætti að þessi dagur myndi byrja allvel og að menn væru kátir og hýrir. Á hádegi ganga busar til slátrunar og um kvöldið er svo slegið upp frábæru balli að hætti MR-inga.

Já, svona á það að vera. En þannig var nú bara mál með vexti að ég var alls ekkert hýr í bragði þegar ég vaknaði í mínu mjúka rúmi í morgun. Ég var nefnilega veikur daginn áður. Lá í rúminu með eyrnabólgu, hálsbólgu, stíflað nef, höfuðverk og sveið í augun. Ég tilkynnti að sjálfsögðu um veikindi mín, en minnstu munaði að ég færi, því alltaf kemur Víkingaröddin upp í manni sem segir: "Grrrr, þú ert Víkingr, þú vælr eigi, heldr heggr Enskara." Á endanum hugsaði ég nú samt um heilsuna og fór í rúmið. Ég gerði fátt þennan dag og reyndi að láta mér batna. En allt kom fyrir ekki. Mér batnaði lítið og þar af leiðandi hafði ég lítinn hvata til að læra fyrir fyrsta latínustílinn daginn eftir.

Ég vaknaði loks um téðan morgun, ennþá með stíflaðar nasaholur og þrýsting fyrir eyrum. Víkingurinn kom aftur upp, og ég hlýddi honum einfaldlega, enda var ég ekki svo slæmur. Reyndi meira að segja að leggja eitthvert latínuhrafl á minnið í strætisvagninum. Það dugði skammt!!! Ég skeit upp á bak í þessu stíl , á mínum mælikvarða alltént, því ég er ágætis latínu-maður. Og ekki bætti úr skák að ég fékk fjandans blóðnasir og var með nefið útrtroðið af klósettpappír í stílnum. Óheilagur Íkratask, þú ert durgur og ómenni fyrir að kvelja mig svona. Þegar þú tekur mig aftur í heldýpi þitt, eftir dauða minn , mun ég ná fram hefndum og blóðga þínar nasir. Bíð og sjá, þú sonur sæmerar.

Ósáttur og í vígahug, gekk ég svo í busaslátrun. Hún jók hins vegar gleði mína. Það er merkilegt hvernig ótti annarra getur glatt mann. Ég tók virkan þátt í vígslu busa, gerði mitt, neyddi fólk til að jarma og syngja Gádann. Krílin höfðu það samt ágætt, enda er þetta nú bara grín. Enginn meiddist, allavega eru gjörgælsur Reykjavíkurborgar tiltölulega tómar, og fólk fékk svo skúffukökur og mjólk að leikslokum.

Núna er ég orðinn allslakur og bíð komandi fyrirpartís og balls með áfergju.

Ég óska öllum MR-ingum gleðilegs busadags og vonandi verður enginn mjög timbraður á morgun. Skemmtið ykkur, úje.!!!!

5 Comments:

At 10:50 f.h., Anonymous Nafnlaus said...

Þetta er örugglega ættgegnt með blóðnasir í prófum! Vígslan mín var í samræmdu dönskuprófi og síðasta skiptið var í jólaprófi í Österreichische Literaturgeschichte.... við H.Í.
Verður gaman að sjá hvað nebbinn geri í des?
Smá ráð samt, hættu í englarykinu, það hjálpar!

 
At 12:22 e.h., Blogger Darri E said...

Hahaha, ónei, englarykið er æði. Ekki einu sinni íkorna-sniff jafnast á við það!!!

 
At 12:37 e.h., Anonymous Nafnlaus said...

Löngu kominn tími á blogg!!!

 
At 4:47 e.h., Anonymous Nafnlaus said...

DRENGUR!!!
ÞÚ ERT AÐ NÁ 2 MÁN. DAUÐAMARKINU.
KOMA SVO......

 
At 12:23 f.h., Blogger Darri E said...

Búinn að blogga, nú er þessari leti lokið. Lestu og njóttu, systir góð.

 

Skrifa ummæli

<< Home