SPEYTINGASAGA HIN AESILEGASTA XV

I dvirgisdyngjunni var alldimmt, og ekkert ljos var sjaanlegt, fyrir utan hinn gudlega bjarma er af Himnagudnum Darriusi skein. Ergileg öskur Dverga fylltu vit Darriusar og förunauta hans, asamt daufu iskri a fornu tungumali germanskra Ikorna, sem a nutimatungu mundi thydast svo : "Hljjjjjod, bölvudu kynvillingsdvirgin ykkar, engin öskur mega gnaefa yfir min, og ef thau gera thad mun ek siga Hnetskrimslum minum ogurlegum a ykkur".

Eftir thad thögnudu öskur Dvirgjanna.

Darrius leiddi menn sina dypra og dypra nidur Hellismunann, eftir thröngum sloda, og virtist sem leid theirra laegi nidur i sjalfa Hadesarheima. Eftir tvaer stundir tok fyrst til tidinda. Slodinn endadi skyndilega og vid blasti stor haglega skorin hurd, thakin silfri, gulli og gimsteinum. A hana var ritad: "Her dvelja hinn haestvirti foringi Dverganna, Zorgabroth, og felagi hans Das sehr verrückte Eichhörnchen. Eru their allra kvikinda megnastir og likamlega fegurstir".
Vid lestur thennan batnadi skap manna sem Hryssa allmjög og hlatur kaefdi öskur Dverganna.

Thvi naest dro Darrius upp Lugnasprengi og hjo dyrnar nidur. Menn hans redust inn, ridandi a hinum glaestu Hryssum. Vid thetta hrukku Dvirgin vid, sem höfdu setid ad snaedingi(eda heidnu kynsvalli, thegar thad atti vid) inni i salnum sem dyrnar opnudust inn i. Menn Darriusar ridu Dvirgin skjott nidur og hjuggu, stungu og skutu örvum. Darrius reid nidur staeltustu lifverdi Zorgabroths og nalgadist Dverginn odum.

Das sehr verrückte Eichhörnchen var klaeddur i mikla silfurslegna brynju, sem hann var mjög stoltur af. Hann valhoppadi i att ad ovinum sinum, aestur i bardaga, en fell sökum thunga brynjunnar og rann ofan i heitan pitt, thar sem hann let lif sitt.

Darrius kom ad lokum ad Zorgabroth, sem bardist vasklega og hjo marga griska kappa nidur. Darrius reiddi Lugnasprengi til höggs og slengdi skafti spjotsins i höfud Zorgabroths, sem vid thad rotadist. Var hann svo tekinn höndum og faerdur i fjötra. Dvergar Zorgabroths voru allir felldir og mattu sinn einskis i vasklegri framgöngu Darriusar og manna hans. Fell enginn manna eda Hryssa Darriusar. Darriusar var hylltur af felögum sinum fyrir glaestan sigur og heldu their til Olympstinds, til ad faera Zorgabroth Seifi.

Thegar til Olympstinds var komid for Darrius um i sigurgöngu, og teymdi Zorgabroth fyrir framan sig. Voru ljosir lokkar Gudsins lofadir, en uldnu graenmeti fleygt i Dverginn. Darrius gekk inn i höll Seifs og födmudust their, enda var kaert milli theirra. Darrius faerdi Seifi Zorgaborth ad gjöf og bad hann ad gera hvad honum syndist vid hann. Seifur maelti svo ad Dverginn skyldi fleginn verda, eins og Marsyas til forna. Zorgabroth var svo fleginn, vid mikinn fögnud vidstaddra. Var hann svo skorinn i bita og etinn af theim sem eta vildu. Allmikilli veizlu var slegid upp og var mikid ort og drukkid.

Eftir veizluna kvaddi Darrius Hrymhryssin og thakkadi theim fyrir lidsinni theirra. Sneru thau aftur til Yndislundar, en Darrius helt til Hallar sinnar, asamt förunautum sinum....