Europatour 2006 I

Eins og their sem lesa blogg mit hafa eflaust ordid varir vid, hefur verid skortur a bloggi sidasta manudinn eda svo. A thvi er god og skemmtileg skyring: Eg var i thriggja vikna langri evropuferd med 43 skiptinemum, fra 11 löndum.

Rotary umdaemi 1870, sem naer yfir u.thb. halft Bundeslandi Nordrhein-Westphalen, skipuleggur eina evropureisu ar hvert, og thetta arid hlotnadist mer sa heidur og forettindi ad taka thatt. Vid lögdum af stad fra Duisburg, og keyrdum rakledis til Prag. Mer hefur alltaf fundist afskaplega gaman ad ferdast, fra thvi ad eg var litid krili, en ferdin til Orag var ekkert mjög anaegjuleg. Hun tok nefnilega 12 tima, og thegar vid komum loksins til borgarinnar tok vid skodunarferd um borgina, svo vid thruftum ad sofa i rutinni. Sem eg og gerdi. Enn thad er undarlegt ad sofa i rutu. Eg svaf, taeknilega sed, en thegar eg "vakandi", fannst mer eg enntha thrufa svefn. Thad baetti heldur ekki ur skak ad Adrien, sem er fra Kanada, var naestum thvi meinad ad fara yfir tekknesku landamaerin, sökum vandamala med vegabref hennar. En allt gekk tho ad lokum og vid komum til Prag um morguninn, threytt og urill.

Prag er mjög falleg, gömul, evropsk borg. Thad markverdasta sem vid skodudum, ad minu mati, var Karlsbruin, sem er fra arinu 1357, yfir anna Vltava. Svo skodudum vid lika gömlu konungshöllina og domkirkjuna, sem voru einnig mjög fallegar gamlar byggingar. Sidan en ekki sidst forum vid svo inn i faedingarhus Franz Kafka, hins fraega tekkneska rithöfundar. Enn atridi eitt enn i sambandi vid Prag. Eg bordadi a veitingastad i Prag asamt nokkrum skiptinemum, og maturinn smakkadist agaetlega. En vid gerdum ein mistök, ad bidja ekki um adskildan reikning. Thvi ef madur gerir thad ekki, tharf madur dadborga allt sameinginlega, og thad skpar vandraedi. Og thess vegna tok thad okkur klukkutima ad reikna allt. Meira ruglid. Eftir tveggja dagadvöl i Prag la leidin svo til Budapestar i Ungverjalandi.

Budapest er höfudborg Ungverjalands, fyrir tha sem ekki vita. Hun samstendur af tveimur eldri borgum, Buda og Pest, sem eru sitt hvoru megin vid anna Danube. Budapest var storkostleg. Vedrid lek vid okkur og fengum vid upp undir 20 gradur, sem er gott med afbridgdzum, i mars. Fyrrri nottina okkar i Budapest forum vid i skodunarferd um borgina ad kvöldlagi, og virtum fyrir okkur Kedjubrunna og Hetjutorgid. Utsynid yfir fyrrverandi Keisarahöllina, fra Kedjubrunni sed, var hreinast sagt yfirgengilegt, og allt glitradi yndislega. Uff, eg veit adeg er ad gerast ljodraenn mjög, en thannig er thad bara. Daginn eftir var svo Keisarahöllin skodud ad degi til, asamt thinghusinu og Mattias-kirkjunni. Eg er alhrifinn af Ungverjalandi, og langar mig gjarnan ad fara thangad til ad laera theirra serstaka tungumal. Hver veit nema thad gerist einhvern timann. Sidasta daginn okkar forum vid i Gellert-badid, sem er heit inni-sundlaug i hinu fraega Gellert hoteli. Thad var einn af hapunktum ferdarinnar, og eg fekk sma deja vu, thar sem heitar innilaugar eru eitthvad sem vid Fronsmenn thekkjum vel. Thegar allir voru ordnir vel sodnir og saelir var svo haldid a brott, til Vinar.

Vin. Thad verdur ad vidurkennast ad eg man ekkert alltof vel eftir Vin. Astaeda thess er adalega su ad vid forum ut ad kemmta okkur med ödru Rotary umdaemi, og thar af leidandi er Vin nokkud thokukennd. Tho ekki alveg. Thegar vid stigum ut ur rutunni okkar skodudum vid allra fyrst hus eftir arkitektinn Friedensreich Hundertwasser, sem var thekktur fyrir ad mala hus a mjög fallegan en serkennilegan hatt. Eg vard allhrifnn af verkum thessa manns, en enn hrifnari var eg af nafni hans, og tok thad lanagn tima ad sannfaer mig um ad hann heti virkilega Hundertwasser. Um kvöldid tokum thvi bara rolega, en naesta dag var svo farid i skodunnarferd um borgina. Vid forum til hallanna tveggja fra keisaratimanum,
Schloss Schönbrunn og Schloss Belvedere, sem voru otrulega flottar og dyrt byggdar, en eg, sem er haegt og rolega ad breytist i vinstri mann, hugsadi sifellt til theirra sem minna mega sin, sem haegt hefdi verid ad hjalpa, i stad thess ad eyda fjarmunum i ad skreyta hallir gulli og gimsteinum. En hvad um thad, um kvöldid var svo slett aerlega ur klaufunum og farid a bar med skiptinemum fra Rotary umdaemi i Baden-Württemberg. Thetta voru allt helviti hressir krakkar, thott their hafi audvitad ekki nad Mexikönunum okkar i thvi ad skemmta ser, eg held ad thad se omögulegt. Svo hitti eg naestum thvi Islending, en thad kom sidar i ljos ad thad var bara stelpa fra BNA ad thyskjast vera Islendingur, svo hun thyrfti ekki ad tala ensku vid alla. Fyndid!!!!

Feneyjar og Padua voru fyrstu borgirnar i Italiu sem vid heimsottum. Eg var virkilega spenntur yfir thvi ad fara til Italiu, thar sem eg hafdi aldrei komd thangad adur. Nema ef eg skildi telja thad med thegar eg var thar i modurkvidi. Vid skodudum Padua ekkert serstaklega, enda er ekkert voda mikid fyrir ferdamenn thar ad gera, en thetta er tho mjög falleg itölsk haskolaborg. Vid gistum adeins thar, thar sem betra er ad gista i Padua en i Feneyjum. Feneyjar var svo adal stoppid. Vid byrjudum daginn snemma og keyrdum yfir til Feneyja. Svo tokum vid thar bat, og sigldum um hin fraegu og margtöludu syki Feneyja. Eftir siglinguna var svo farid til Markusartorgins, sem er fraegt mjög. A torginu er mjög falleg kirkja, Markusar domkirkjan, sem er rosalegt listaverk. Vid forum inn i hana, og fengum svo frjalasna tima i Feneyjum. Thad var frekar litid sem vid attum eftir ad sja i Feneyjum, svo mestur frjalsi timi minn for i ad gefa dufum ad eta. Thad eru nefnilega margar milljonir dufna a Markustorgina, og eru thaer sjukar i mat ur lofum vitlausra ferdamann. Og eg gerdist vitlaus ferdamadur, og tok mer titilinn Der Taubenflüster, eda Dufnahvislarinn. Eg elska dyr, og skil ekkert i folki sem thykja dufur ogedslegar. Madur a ad elska dyrin, en ekki bölva theim og sparka i thau, eins og sumir ferdamanna ( og skiptinema, thvi midur) gerdu. Ja, eg elska Feneyjar, asamt dufunum sem thar eiga heima.!!!

Thad gerdist svo mikid i thessari ferd, ad eg aetla ad birta thetta i tveimur hlutum. Verdi ykkur ad godu.!