Sieben Monate

Sjö manudir. I dag eru nakvaemlega sjö manudir sidan eg kom til Thyskalands. Heilagur flodhestur i ledjubadi. Aldrei hefdi mer dottid i hug ad eg, sem er heimakaer mjög og hardsviradur födurlandsvinur, myndi endast 7 mandudi i ödru landi. Enda mundadi litlu ad eg faeri ekki ut, fallkvidi i MR og thess konar hlutir urdu naestum thvi til thess ad eg haetti vid thetta allt saman. En mer hefur mer tekist thetta, og er halfleidur yfir thvi ad eg eigi adeins 3 1/2 manud eftir. Eg örvaenti tho eigi, thad er fullt af skemmtilegum hlutum framundan og eg aetla mer ad nyta timann til hins ytrasta.

Annars er allt gott i frettum. Solin skin og vedrid er indaelt, tilvalid til gönguturs medfram anni Rhein. Talandi um Rhein, thad er buid ad vera einstaklega mikid vatnsmagn i anni undanfarid. Allavega eru stor svaedi graslendis komin undir vatn, thott ad mönnum stafi litil haetta af thvi. Thetta hefur tho sina vankanta, mestu munadi ad eg dytti ofan i ledjusvad, sem er frekar leidigjörn afleiding floda. Thad er eitt ad detta ofan i ledjusvad i venjulegum klaedum, en i umraeddum göngutur klaeddist eg Herrn Mantel, hinum astkaera frakka minum, og eg hefdi eflaust sprungid ur harmi ef hann hefdi verid litillaekkadur med ledjusulli.

Eg hef aldrei gefid thvi mikinn gaum, hverju eg klaedist (eins og ma eflaust sja a klaedum minum flestum), en frakka minn elska eg. Thad er einfaldlega eitthvad flott i sambandi vid ad eiga svartan frakka, their sem eiga einn slikan vita hvert eg er ad fara.

Enn uff, eg akalla heilagan flodhest aftur, thessi bloggpistill hefur fjallad um allt annad en hann atti ad fjalla um.

Bis später.